آسمان

بچه بودم که به دریا گفتم:

می خواهم به آسمان بروم.

گفت:

برو بالای کوه. آسمان آن جاست!

بالای کوه رفتم و به کوه گفتم:

خوش به حالت پیش آسمانی!

کوه گفت:

آسمان؟ آسمان این جا نیست! برو بالای ابر.

بالای ابر رفتم و گفتم:

خوش به حالتان کنار آسمان هستید!

ابر خندید و گفت:

آسمان؟ آسمان پیش خورشید است!

رفتم پیش خورشید و پرسیدم:

خورشید! واقعاً آسمان پیش توست؟

خورشید تعجب کرد و گفت:

آسمان؟ آسمان این جا نیست! پیش خداست!

گفتم: چی؟ من که نمی توانم پیش خدا بروم!

خورشید گفت: خودت می فهمی کِی می روی پیش خدا ! پس آسمانی شو!

حالا بزرگ شده ام! هنوز پیش خدا نرفته ام! ولی می دانم تا قبل از رفتنم، باید یاد بگیرم آسمانی شوم و بفهمم آن جا کجاست!

برچسبها: آسمان, پیش خدا